2016年7月12日星期二

我的家庭_3

辛金顺【诗】


1987

Lalang liar membiakan diri            夜雾无声穿过夜的边界
di tanah gersang               穿过梦的
yang permai, serta menutup            身体,寂静
sinaran mentari                     如侵蚀诗意的诗
menjalar ke merata-rata             等待,一场巨大的追捕

大妹迎接一个婴儿的诞生         Kata-kata bertabur di halaman
在枪声响起前                           hati, angin mengejutkan
旭阳,照过大汉山脉的峰颠       mimpi ngeri  
与百年雨树                               di sana dan di sini
闪烁出光的色彩                     membawa seribu sepi

Siapa menyimpit bahasa Ibunda   继续用母语哺乳啊
di kamar diri                             一首童谣
tanpa sebarang bicara                   摇篮一般,摇向日底
membiarkan lalang                       摇落薄暮,摇出了          
menyesap ke penjuru rumah kita     一家灯火

许多影子仓皇,奔走               Tetap merenung
如蚁,穿梭于油墨中文字迹   di tanah peranakan, kehilangan
穿梭于华语新闻上                   pijak ku
穿过历史蜿蜒的小径               dalam debar yang tak terhitung
成为一片                                 memaksa
铁栅里四处喧嚣  飞扬的尘屑     minpi mendiamkan diri

(Bisikan lalang menyebarkan sejuta makna, di pinggir jurang malam
    tak seorang pun, membawa pelita, balik ke desa)

大妹依然睡在起伏不定的梦里,茅草摇曳,雾气升起。迷路的河流
穿越了所有埋伏的丛林,穿越时代,穿越黑暗,却仍未见   天光大亮

(3,待续)

(南洋文艺,12/7/2016)
发表评论